 |
De Genuine Homer
Een bijzonder imponerende engelse schoonheidspostduif zoals gezegt ontstaan in Engeland,waar in oude geschriften nog melding word gemaakt dat dit ras ontstaan uit postduiven zelfs de eerste jaren na het ontstaan nog mee gevlogen heeft op vluchten,deze eigenschap is verder door het vervolmaken van het ras verloren gegaan maar het geeft aan hoe dicht dit ras bij de oorspronkelijke postduif staat,in een later stadium mede door de duitse fokkers vervolmaakt,met name in stand en dip zijn de duitse dieren veel beter dan de huidige engelse,wij hier in Nederland volgen de Engelse standaard,immers het land van oorsprong moet men volgen,onze nederlandse standaard geeft perfect weer hoe de genuine homer moet zijn,jammer voor onze engelse sportvrienden is dat in duitsland de genuine homers veel beter zijn als in engeland, men zou dus kunnen zeggen dat de duitsers de engelsen voorbij gestreefd zijn zeker in Dip,kopvorm en stand.
Hoe moet de Genuine homer zijn;krachtig, breed en kort met een opvallend wigvormig lichaam dwz.van voren breed en smaller toe lopend naar de staart die ongeveer anderhalve staartpen breed is,als men een genuine homer in de hand neemt die goed in conditie is,is men geimponeerd door de breedte,door het enorme wigvormige lichaam heeft men moeite om de duif goed in de hand tehouden meer als welke duif dan ook,ook de borst die voor en onder de vleugelbogen uit komt versterkt dit,het geheel is middel groot ,zeker niet teklein want dan gaan de ras typische eigenschappen verloren.
De Stand,
deze moet afhellend zijn,duiven die deze stand niet aan nemen,zelfs horizontaal staan hebben op de show en in de fok niets tezoeken.
De kop,
uniek in de kopvorm is de dip,deze dip loopt achter de neusdoppen een klein stukje horizontaal door waarna hij in een oplopende lijn overgaat in de mooi geronde kop,ook de achterkop is mooi gerond,die gaat dan weer vloeiend over in de hals.
De kopdracht,
deze moet zo mogelijk naar horizontaal gaan,horizontaal ziet men zelden maar men moet er naar streven.
De Snavel,
is vooral krachtig liefst boven en ondersnavel van gelijke dikte niet telang,liever wat aan de kortere kant ,dan aan de lange kant,uiteraard niet tekort dit versterkt het krachtige volume men noemt zo n krachtige snavel waarbij de beide helften van gelijke dikte zijn een doossnavel.
De oogkleur,
deze verlangt men licht parelkleurig ,bij jonge dieren zijn de ogen pas op kleur nadat de laatste slagpen volgroeit is.
De oogranden,
richten zich naar de kleur van het gevederte en zijn smal rond en onopvallend.
De neuswratten,
zijn V vormig niet te groot en niet hartvormig men moet niet vergeten dat we met een Homer ras temaken hebben,glad van structuur,er is natuurlijk een groot verschil tussen een doffer en een duivin net als bij de postduiven daar moet men begrip voor hebben en is heel normaal.
Het aantal kleurslagen is beperkt ,het meest bekend zijn de blauw-zwart gebanden,de blauw zwart gekrasten,de roodzilvers en de roodzilver gekrasten,ook mogen we de blauwschimmels en de roodzilverschimmels niet vergeten,zeldzamer zijn de zwarten,ook zijn blauw en geelzilver erkend idem in gekrast.
De strakke bevedering maakt de genuine homer compleet.
De fok;
Deze is net als van de meeste postduivenrassen is de gezondheid prima dan kan men een goede fok verwachten,soms heeft men een jonge duif die een kruis snavel heeft er zijn fokkers die zeggen dat dit weg gemasseert kan worden,ik weet het niet en heb het nooit geprobeert,ik ben van mening net als bij de postduiven, jongen in het nest die sukkelen zullen nooit de beste worden dus ruim ik die op.
Kromme borstbenen komen bij dit ras bijna niet voor,wat wel een enkele keer voor komt zijn door het steeds maar een smallere staart te wensen,heeft men een enkele keer 11 of zelf 10 staartpennen i.p.v.12 hier moet men alert op zijn.
| 
